ZABEZPIECZENIE NALEŻNOŚCI PRZYPADAJĄCYCH OD PŁATNIKA

Przepisy ordynacji podatkowej przewidują możliwość zabezpieczenia zobowiązania podatkowego przed terminem płatności, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Zabezpieczenie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepisy dotyczące zabezpieczenia zobowiązań podatkowych stosuje się odpowiednio do należności określonych w decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika.
Organ podatkowy wydaje decyzję o zabezpieczeniu w trakcie toczącego się postępowania mającego na celu określenie odpowiedzialności podatkowej płatnika, jeżeli z dowodów zgromadzonych w tym postępowaniu wynika, że zobowiązanie płatnika może nie zostać wykonane. Organ podatkowy określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania płatnika, na podstawie posiadanych danych co do wysokości podatku nie pobranego albo pobranego, lecz nie wpłaconego przez płatnika. Decyzja o zabezpieczeniu należności przypadającej od płatnika wygasa z dniem doręczenia płatnikowi decyzji o jego odpowiedzialności. Niezależnie od zabezpieczenia należności przypadających od płatnika, którego to zabezpieczenia dokonać może organ podatkowy w trakcie postępowania w sprawie odpowiedzialności płatnika, należności te mogą być zabezpieczone hipoteką ustawową (ewentualnie przymusową) oraz zastawem skarbowym.